به‌روز شده در: ۰۱ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۳
گفت‌وگو
آیت الله العظمی علوی گرگانی: نسبت به مسایل فرهنگی اخیر نگرانیم
دیدار شورای سردبیری "خیبرآنلاین" با یک مرجع تقلید
صرف نشستن افراد در کنار رهبری، معیار انتخاب نیست
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با علی‌اصغر زارعی
ناگفته‌هایی از نحوه ورود آیت‌الله مهدوی‌کنی به خبرگان
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(2)
چه کسانی آیت‌الله مهدوی‌کنی را بایکوت خبری کردند؟
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(1)
موضوعات شورا جهت رفع تکلیف مطرح می‎شود
عضو شورایعالی فضای مجازی در گفت‌وگو با "خیبرآنلاین"
آشنایی با یک خواننده جوان جبهه انقلاب
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با سید مهدی ضامنی
تاثیر دودهه زندگی در آمریکا بر ذهن ظریف
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق کوشکی(2)
سیاستمدار در تراز انقلاب‌ اسلامی نداریم
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق‌ کوشکی(1)
استراتژی حزب‌الله برای 4 سال پیش رو
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با حسین الله‌کرم
بزرگترین اشتباه سیاسی‌ عمرم رای به خاتمی بود
گفت‌وگوی "خیبرآنلاین" با مهدی کوچک‌زاده (2)
قوه قضاییه باید فکری به حال بخش رسانه‌ای خود بکند و نوع نگاه مدیران خود به این مساله را تغییر دهد؛ وگرنه نه امید کوکبی و آرش صادقی و گلرخ ایرائی آخرین مورد این جنجال‌های دروغین هستند و نه ضدانقلاب دست از تلاش‌های گسترده برای بی‌آبروکردن جمهوری اسلامی ایران برمی‌دارد
"خیبرآنلاین" - تبدیل تروریست به فعال حقوق اقوام، تبدیل فمینیست به فعال حقوق زنان، تبدیل قاتل به معلم، تبدیل جاسوس به روزنامه‌نگار و ترفندهایی از این دست، سال‌هاست که از سوی جریان رسانه‌ای معاند به صورت جدی دنبال می‌شود؛ از مرثیه‌سرایی برای «یک معلم کُرد» که بی‌گناه اعدام شد تا «یک دانشجوی فیزیک» که بی‌گناه زندانی شد.
 
به گزارش رجانیوز، البته مردم هم مدت‌هاست که به واقعیت این سناریوسازی‌های رسانه‌ای پی برده‌اند. همان زمانی که «فرزاد کمانگر» را که به اسم یک معلم کُرد جا زده بودند که به دلیل تعلق به آیین کردی توسط جمهوری اسلامی اعدام شده و بعد مشخص شد که او از اعضای رسمی گروهک تروریستی پژاک بوده و خون ده‌ها نفر از هموطنان‌مان را بر زمین ریخته است.
 

 
هنگام دستگیری او و همراهانش، ۲۲ کیلوگرم مواد منفجره و ۵۷ عدد گلوله آر پی جی و ۳۰۰ نسخه پوستر رهبران گروه پژاک از آنها کشف شده بوده و انفجار دو بمب در ساختمان‌های فرمانداری و اداره بازرگانی کرمانشاه در تاریخ ۱۳۸۵/۲/۱۹ و انفجار خط لوله گاز صادراتی ایران به ترکیه از اقدامات کمانگیر و دوستان بوده است.
 
یا زمانی که «امید کوکبی» را نخبه فیزیکی معرفی کردند که به دلیل عدم همکاری با جمهوری اسلامی برای تولید بمب اتمی، به محکومیت طولانی در زندان فرستاده شده است و بعد مشخص شد که آقای فیزیکدان، جاسوس بوده و اطلاعات حساس نیروگاه‌ها و موسسات هسته‌ای کشور را در قالب پروژه‌های علمی در اختیار کشورهای بیگانه قرار می‌داده است.

 

 
اصلا چرا راه دور برویم؟ «عبدالمالک ریگی»، تروریست معروف را که آوازه جنایت‌هایش حتی به گوش کودکان هم رسیده، به عنوان رئیس جنبش مقاومت ایران معرفی می‌کنند.
 

 
حالا هم نوبت «آرش صادقی» است؛ فردی که از او به عنوان یکی از رابطان اصلی سازمان منافقین در ایران نام برده می‌شود و در روزهای اخیر، با داستان‌سرایی رسانه‌های معاند تبدیل به یک منظومه عاشقانه برای گریستن شده است.
 
اما این همه ماجرا نیست. ضدانقلاب که ضدانقلاب است و تکلیف فعالیت‌هایش علیه مردم ایران مشخص است و با رشد آگاهی مردم کسی اعتنایی به رواج این شایعات و دروغ‌ها ندارد اما وجه دیگر به بار نشستن این سناریو، کم‌کاری برخی از مراجع ذی‌صلاح داخلی است.
 
جای این گلایه و سوال دلسوزانه از مسئولان محترم قوه قضاییه وجود دارد که چرا باید یک ماه، آبروی ایران و ایرانی در فضای مجازی و رسانه‌های جهانی حراج شود و تازه سخنگوی محترم دستگاه قضا واقعیت ماجرای «امید کوکبی» و جاسوسی و خیانت او به مردم ایران را روشن کند؟ چرا باید یکسال از دوره محکومیت «آتنا فرقدانی» در زندان بگذرد و یک سال تندترین برچسب‌ها و توهین‌ها علیه نظام اسلامی بیان شود و تازه بعد از آزاد شدن او، مشخص شود که چه ارتباطاتی بین او و گروهک‌های خارج‌نشین وجود داشته است؟
 
قوه قضاییه به عنوان یکی از ارکان مهم کشور، باید بیشتر از هر دستگاه دیگری در زمینه اطلاع‌رسانی و شفافیت قضایی قدم بردارد. این مساله کاملا قابل درک است که تا زمان نهایی شدن یک پرونده – از لحاظ شرعی و قانونی – امکان اطلاع‌رسانی درباره آن به دلیل حفظ آبرو و حرمت افراد وجود ندارد اما باید آن سوی ماجرا را هم دید که آبروی ایران به دلیل هدایت افکار عمومی توسط دروغ‌های رسانه‌های معاند، در معرض حراج قرار می‌گیرد.
 
اگر قبل از داغ شدن ماجرای امید کوکبی در شبکه‌های اجتماعی، اطلاعاتی از جزئیات پرونده او و اتهام جاسوسی‌اش منتشر می‌شد، باز هم روزنامه «گاردین» انگلیس می‌توانست از این آب گل‌آلود ماهی بگیرد؟ آیا اگر قبل از هجمه اعضای گروهک منافقین به توئیتر با ربات‌ها و حساب‌های جعلی برای داغ کردن مساله «آرش صادقی»، به مردم اطلاع داده می‌شد که جرم او ارتباط با تروریست‌های خارج‌نشین بوده، باز هم #saveArash تبدیل به موضوع اصلی رسانه‌های مجازی می‌شد؟ قطعا پاسخ به همه این سوالات «خیر» است.
 
عدم اطلاع‌رسانی در زمینه پرونده‌های جنجالی، حتی دوستداران انقلاب را هم سردرگم می‌کند و آنان را در عرصه تقابل رسانه‌ای در شبکه‌های اجتماعی به طور کامل خلع سلاح می‌کند. وقتی حدود یک هفته به طور مستمر از سوی ضدانقلاب درباره یک فرد متهم، داستان سرایی عاشقانه می‌شود و هیچ اطلاعاتی نیز درباره واقعیت ماجرا وجود ندارد، چگونه می‌توان سایر مردم را درباره دروغی که به آنها گفته می‌شود، آگاه کرد؟
 
صریح و دوستانه، قوه قضاییه باید فکری به حال بخش رسانه‌ای خود بکند و نوع نگاه مدیران خود به این مساله را تغییر دهد؛ وگرنه نه امید کوکبی و آرش صادقی و گلرخ ایرائی آخرین مورد این جنجال‌های دروغین هستند و نه ضدانقلاب دست از تلاش‌های گسترده برای بی‌آبروکردن جمهوری اسلامی ایران برمی‌دارد.
 
قطعا مردم به دلیل دسترسی آزاد به رسانه‌ها در کشور، بازیچه این هیجانات دروغین و البته عاشقانه نخواهند شد اما اگر آبروی ایران و ایرانی برای مسئولین مهم است – که هست و باید باشد – ترمیم و اصلاح نظام رسانه‌ای قوه قضاییه به ویژه در پرونده‌های خاص باید در اولویت کاری آنان باشد؛ اقدامی که هم بهانه را از دست معاندین خواهد گرفت و هم ساختار عادلانه کم‌نظیر نظام قضایی کشور را به رخ بیگانگان خواهد کشید. «شفافیت قضایی»، رمز نابودی رسانه‌های دروغگوست؛ کاش هر چه زودتر از این شاه کلید استفاده کنیم.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: