به‌روز شده در: ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۸:۳۴
گفت‌وگو
آیت الله العظمی علوی گرگانی: نسبت به مسایل فرهنگی اخیر نگرانیم
دیدار شورای سردبیری "خیبرآنلاین" با یک مرجع تقلید
صرف نشستن افراد در کنار رهبری، معیار انتخاب نیست
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با علی‌اصغر زارعی
ناگفته‌هایی از نحوه ورود آیت‌الله مهدوی‌کنی به خبرگان
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(2)
چه کسانی آیت‌الله مهدوی‌کنی را بایکوت خبری کردند؟
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(1)
موضوعات شورا جهت رفع تکلیف مطرح می‎شود
عضو شورایعالی فضای مجازی در گفت‌وگو با "خیبرآنلاین"
آشنایی با یک خواننده جوان جبهه انقلاب
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با سید مهدی ضامنی
تاثیر دودهه زندگی در آمریکا بر ذهن ظریف
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق کوشکی(2)
سیاستمدار در تراز انقلاب‌ اسلامی نداریم
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق‌ کوشکی(1)
استراتژی حزب‌الله برای 4 سال پیش رو
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با حسین الله‌کرم
بزرگترین اشتباه سیاسی‌ عمرم رای به خاتمی بود
گفت‌وگوی "خیبرآنلاین" با مهدی کوچک‌زاده (2)
کد خبر: ۵۴۸۴۴
تاریخ انتشار: ۱۵ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۵:۲۱
صندلی و جامعه ما را تغییر ندهند
دزدان در فِلنگستان محاکمه نمی شوند! همینجا آنها را بگیرید قبل از آنکه فلنگ‌ها را ببندند. انقلاب حامی دزدان نیست
"خیبرآنلاین" - محمد ادریسی * / یک روزی آرزو داشتیم که جامعه و صندلی ها را تغییر دهیم؛ و امروز تنها آروزی ما این است که صندلی ها و جامعه، ما را تغییر ندهند!

می توانیم ساعت ها درباره ما و گذشته، ما و حال، ما و آینده به گفتگو بنشینیم و از آن و در آن و برای آن حرف ها بزنیم و بشنویم و در آخر نتیجه بگیریم که مراقب راست خود باشید که چپ است و مراقب جلو باشید که عقب است و بعد در گوشی به شکلی که هیچکس برداشت بدی نکند، بگوییم ترمیم کنید آنچه را که متساهلان و اهمال کاران کرده و می کنند.

اگر در این روزها به مردم بگوییم که چند دسته شوید:
دسته اول: آنها که می توانند درباره انقلاب بخوانند و بنویسند و صحبت کنند و کاری کنند به راست بروند
دسته دوم: آنها که نمی توانند درباره انقلاب بخوانند و بنویسند و صحبت کنند و کاری کنند به چپ بروند
دسته سوم: آنها که می توانند درباره انقلاب بخوانند اما نمی توانند بنویسند و صحبت کنند و کاری کنند به عقب بروند
دسته چهارم: آنها که می توانند درباره انقلاب بنویسند اما نمی توانند بخوانند و صحبت کنند و کاری کنند جلو بیاییند؛

یک مجموعه ای وسط می ماند که خنثی و پوک هستند!

حاضران همیشگی غم‌ها؛ غایبان عجیب شادی‌ها!با پوک ها و خنثی ها کاری نداریم، اصلاً شاید مرده های متحرک باشند و اما:
دسته اول: کسانی می شوند که در آینده انقلاب سهم دارند؛ چه مرد باشند و چه زن، چه پیر باشند و چه جوان؛ و آنان مشکلات و دردها را می بینند و برای رفع و دفع خطرات تلاش می کنند و حرکت زا هستند.

دسته دوم: هیچ سهمی در انقلاب ندارند و خود را دور می زنند نه دیگران را! حتی اگر هم سابقه خوبی داشته باشند، چون مقدمات تاثیرگذاری بر خودشان و دیگران را فراهم نکردند، سکوتشان باعث صحت و سلامت است.

دسته سوم: فقط غر می زنند و عیب جویی می کنند که حکم کود پای درخت را دارند و هرآنچه غرها بدبو باشد، بهتر است!

... و دسته چهارم لازم است مراقب باشند که دیگران را خواسته یا ناخواسته ناامید نکنند.

انقلاب مراقب مردم نیست بلکه مردم مراقب انقلاب هستند؛ یعنی اینکه قرار نیست انقلاب به مردم بگوید: فراموش نکنید کیسه گوشت و برنج شما به ته رسید؛ هنگام تامین غذا است بیدار شوید تا از گرسنگی به خود نپیچید؛ هنگام کار است و لباس همت تن کنید تا دوباره پر شود.
یا اینکه انقلاب به مردم بگوید: گوشه لباس شما آلوده شد و نفری را تعیین کنید تا پاک کند! البته همیشه کسانی پیدا می شوند که به ظواهر و لباس ها کاری نداشته باشند و شکم ها و کیسه ها خالی باشد یا نباشد برایشان مهم نیست و تنها به فکر خود هستند و اگر کسی آمد و آنچه در کیسه ها بود و لباس ها را تحریم کرد یا دزدید و رفت، هیچ باکی نیست.

همواره برایمان عجیب بود و هست که چطور کسانی همیشه در صحنه ها وقتی صدای حادثه ای و فریادی به گوش‌شان می رسد، جمع می شوند و تکاپو دارند تا کمک کنند یا لااقل به تماشا بنشینند اما وقتی فریاد حادثه های انقلاب به گوش آنها می رسد، هیچ تجمعی ندارند!
یا اینکه چطور بسیاری برای حادثه های غم انگیز همیشه آماده باش و گل به دست و ناله زنان و سفارت‌برو می شوند اما در شادی ها بی تفاوت هستند و نهایت واکنشی که نشان می دهند، این است که با انگشت اشاره پشت گوش و نوک بینی خود را می خارانند و می روند!
البته این احتمال هم هست که شاید کسی نبوده که دست بر کتف آنها بگذارد قبل از آنکه مسافت زیادی را طی کرده باشد و از آنها بپرسد خواهرجان! برادر جان! کجا می روی؟!

دزدان در فِلنگستان محاکمه نمی شوند! همینجا آنها را بگیرید قبل از آنکه فلنگ ها را ببندند. انقلاب حامی دزدان نیست؛ اگر آنچه که برای آنها نبود، را برداشتند و به شکلات های کوچک قانع نبودند و جیب های کوچک را بزرگ کردند، دلیلش این است که:
 اولا: داشته ها به موقع خرج نشد
ثانیا: در چهره ها غفلت دیدند
 ثالثا: صدای آژیر نشنیدند
و رابعا: سنگ راهی ندیدند تا به خود آیند و این شد که می بینید و درب خروج و پنجره ها تا که باز شد، همچون پری در آسمان شدند!

در همین حوالی دزد با معرفت هم پیدا می شود. شخصی تلفن همراه کسی را برد و هنگامی که دید صاحب آن عکس های شخصی بسیاری دارد و بیمار سرطانی است، برای اینکه فرزندانش عکس های او را یادگاری نگه دارند، موبایل را برگرداند!
و یا دیگر دزد با معرفتی که وقتی دید آن نویسنده و استاد، حاصل یک عمر مطالعات و نوشته ها و صحبت ها و کارهای خود را در هارد دیسکی گذاشته، آن را پس داد و با کمال ناراحتی - نه از سادگی - باید گفت که در این رهگذر چه خوب بود اگر باز هم دزدان با معرفتی ببینیم که وقتی دیدند شخصی و مردمی به آنچه که برده اند، نیازمند هستند خودشان بیایند و پس دهند!



* حجت الاسلام محمد ادریسی
محقق و نویسنده

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: