به‌روز شده در: ۲۲ مهر ۱۳۹۸ - ۰۹:۱۷
گفت‌وگو
آیت الله العظمی علوی گرگانی: نسبت به مسایل فرهنگی اخیر نگرانیم
دیدار شورای سردبیری "خیبرآنلاین" با یک مرجع تقلید
صرف نشستن افراد در کنار رهبری، معیار انتخاب نیست
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با علی‌اصغر زارعی
ناگفته‌هایی از نحوه ورود آیت‌الله مهدوی‌کنی به خبرگان
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(2)
چه کسانی آیت‌الله مهدوی‌کنی را بایکوت خبری کردند؟
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(1)
موضوعات شورا جهت رفع تکلیف مطرح می‎شود
عضو شورایعالی فضای مجازی در گفت‌وگو با "خیبرآنلاین"
آشنایی با یک خواننده جوان جبهه انقلاب
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با سید مهدی ضامنی
تاثیر دودهه زندگی در آمریکا بر ذهن ظریف
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق کوشکی(2)
سیاستمدار در تراز انقلاب‌ اسلامی نداریم
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق‌ کوشکی(1)
استراتژی حزب‌الله برای 4 سال پیش رو
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با حسین الله‌کرم
بزرگترین اشتباه سیاسی‌ عمرم رای به خاتمی بود
گفت‌وگوی "خیبرآنلاین" با مهدی کوچک‌زاده (2)
کد خبر: ۵۴۸۴۵
تاریخ انتشار: ۱۵ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۵:۴۸
"خیبرآنلاین" - موعدش رسیده بود، در هواپیما باز شد و نوری بیرون آمد؛ قامت افراشتۀ مردی که استقلال و آزادی ایران را با خود به ارمغان آورده بود، بر پلکان هواپیما ظاهر شد. امام پله ها را پائین می آمد؛ حکم پیری داشت که عبا بر می کند و شکاف انداخت و از تخته در نفوذ کرد به دلهای مشتاق عاشقان. همان دم پرنده ای در قفس سینه بال زد؛ بال زدن پرنده بیدارمان کرد، آمدن امام حلاوت و سُکر صبح را داشت. این تن دیگر مال ما نیست، پیش از این هم نبود؛ از محفظه چهارم وجود پریده بودیم به شاخه اول. این حالت را از قبل می شناختیم وقتی شعار می دادیم خمینی خمینی، قلب ما، باند فرودگاه توست! یقین آدمی ما همانی نیست که نام ما را داشت، پرده ای مخفی تر؛ تا موعدش نرسد پرده نمی افتد.

زمانی که امام خمینی(ره) در پانزده خرداد سال 1342 آنطور با صلابت و غرورآمیز نغمه های انقلاب را ساز کرد حماسه جاویدان انقلاب اسلامی ایران رقم خورد و 15 سال بعد آن آوا، ترانه ی غیرت مردم مسلمان ایران شد.

ملت به استقبال مرهمی آمده بودند تا جراحت دلهایشان را درمان کنند؛ امام(ره) برای مردم رنج‌کشیده ایران یک منجی بود که ظهور کرده بود. امام(ره) مردم ایران را زير بال و پر خود گرفت و به روح پرتلاطم آنها آرامش بخشید و صداي اسلام خواهی معنويت، استقلال و آزادی را در گوش جان ایرانیان طنين انداز می کرد.

امام(ره) آمد؛ امامی که نه برگشت می شناخت و نه توقف! مقدمات راهی را هم که در پیش گرفته بود، از قبل فراهم کرده و با دلی سرشار از خلوص و ایمان و با برهانی بُرنده علیه رژیم ستمشاهی در دلش دژی بنا نموده بود از صبر و توکل و امید. با سالها خستگی از رنج تبعید و فراق؛ با دلی پرامید و قدم هایی استوار و کوله باری از عزت و شرف بر دوش. امام(ره) خود جلودار شد و ابراهیم وار تبر بر دوش گرفت و بُت های طاغوت زمانه را در هم شکست و لبخند عزت و شرف و ایمان را بر لبان مردم نشاند.

امام ثابت کرد که حراست از ارزش های انقلاب تکلیف مردمانی است که با ذوق و شوق و از جان و دل با خدا معامله می کنند و از مرگ نمی هراسند. امام(ره) آيه‌ هاي توانايي انسان را نوشت و سرود؛ قدرت ايمان را نواخت و با دلی سرشار از خلوص و ایمان، لباس عزت و شرف و استقلال و آزادی را برای مردم ایران به ارمغان آورده بود؛ مردمی که مریدان واقعی راه امام راحلند و هرگز به زنجیرهای گذشته بر نخواهد گشت.

امام(ره) آمد و ریشه ظلم و ستم و تباهی را خشکاند و دیوارهای تزویر را فرو ریخت. با آمدنش در کمتر از 10 روز تندیس های ظلم و ستم یکی یکی شکست؛ غول های دیرینه فساد و خفقان 2500 ساله در فواره خون شهیدان نابود شدند و 36 میلیون نفر گرد وجود رهبری می چرخیدند که آرمانی ترین مکتب انسان ساز اسلام را با خود آورده بود.

بزرگ رهبری آمده بود که همیشه خود را در محضر خدا می دید؛ استقلال و منیَتی نه برای خود و نه برای دشمنان خدا نمی دید؛ برای قدرتمندان کمترین حیثیتی قائل نبود لذا نه می ترسید و نه مأیوس می شد و نه هرگز دچار غرور بود. او ایمان داشت‏ این انقلاب با اراده و کمک خداوند مکانی برای ظلم ستیزی و حمایت از مظلومان است تا به مومنان بشارت دهد و به ظالمان هشدار.

تهران و همه شهرها و روستاهای ایران همهمه خون بود و گلوله؛ خیابان هایی که به آتش کشیده شده بودند و دیوارهای سوراخ شده از گلوله های سُربی طاغوت زمان، جوان هایی که هر لحظه در خون خود به خاک می افتادند و شهدایی که عاشقانه در کف خیابانها نگاهشان به افق خیره شده بود و با خود می گفتند: عاقبت امام(ره) می آید...

مردم ایران با آگاهی کامل امام(ره) را به عنوان رهبر خود قبول کردند به قضاوت او اعتماد نمودند و تاریخ ثابت کرد که مردم ایران اشتباه نکردند.

عشق و دلدادگی ملت ایران به رهبرشان در دل و جان آنها ریشه داشت؛ مردم بی سابقه ترين حماسه استقبال تاريخ را رقم زدند. استقبال از رهبرشان از فرودگاه تا بهشت زهرا(س) خود تجلی شکوهمند حماسه و سرافرازی ملتي بود که در عصر اسارت انسان و در روزگار قحطي آزادگی، صفحه زرينی در تاريخ حيات طيبه آدمي گشوده بودند؛ ملتی که داغ به دل داشت و تشنه آزادی و استقلال و هویت واقعی خود بود و رهایی از خفقان رژیم ستمشاهی را فقط از یُمن وجود قدوم پربرکت امام(ره) می دیدند.

امام خميني(ره) به عنوان فقيهي ژرف نگر و حكيمي خردمند و سياستمداري دورانديش و عارفي الهي توانسته بود در پرتو مناجات هاي شبانه و توكل و معرفت و اخلاص به منبع نورانيت الهي و اقيانوس بيكران عرفان و معنويت متصل شود. رهبری که قدرت و نیروی مردم ایران را باور داشت، عزت و شرف ملی را حیثیت و شرف خود می دانست و در افکارش عزت و سربلندی مردم ایران اهمیتی مثال زدنی داشت. قلبش برای عزت مردم ایران می تپید و خیانت و حقارت پادشاهان فاسد را نمی توانست تحمل کند و سخت آزرده و غمگین می شد.

امام(ره) شخصیتی بود که هرچه کرد برای خدا و در راه خدا بود؛ حتی دشمني امام(ره) با غرب هم برگرفته از تعاليم الهي بود. او در دشمني خود نيز خلوص نيت داشت و در سخنرانی هایش می گفت تمام کارهای خود را با نیت خدایی انجام دهید، چرا که هرکاری که برای خدا بکنیم شکست نخواهیم خورد، چون دشمن ما دشمن خدا می شود، اگر مکر کند به خدا مکر کرده و طرف حساب او خداست.

با ورود امام(ره) به ایران، غرور ملت ‏های مستضعفی که قرن های زیادی را مورد ظلم قرار گرفته بودند، به آنان بازگرداند. امام(ره) نه تنها توانست سرنوشت کشور ایران را تغییر دهد، بلکه میلیون‏ها انسان راه گم ‏گشته را به بازگشتی دوباره به معنویت و یکتاپرستی و اسلام ناب فراخواند و این اسلام بود که عامل اصلی هدايت كننده اين انقلاب توسط امام(ره) بود.

امام(ره) ثابت کرد برای رسیدن به تمدن اسلامی باید از هزاران گلوله عبور کرد تا به پیروزی رسید. می گفت مسلمانان یک هدف مشترک دارند که می توانند با هم به آن هدف برسند؛ او به جهانیان فهماند تنها اسلام است که مايه سعادت بشر است و پيروزي واقعی وقتي است كه اسلام با همه ابعاد و احكامش در ايران پياده شود و پيروزی نهايی زمانی است كه اسلام در همه جای عالم حكومت كند.

امام(ره) در دوازدهم بهمن 57 ولایت را با خود همراه آورده و به یاری امتش آمده بود که دیگر زنجیر اسارت و تحقیر را تاب نیاورده بودند. امام(ره) مفسر راستين ولايت بود و از دیار ایمان و یقین و از شهر مولا و آقای خود امیرالمومنین امام علی(ع) آمده بود تا به حکومت ظلم و طاغوت پایان دهد. بیانیه هایش قصیده های بلند آزادی بودند، سخنانش مرهمی بود بر دل های دردمند و عاشق؛ قلمش ذوالفقاری بود بر سرِ کفر و نفاق و گام هایش استوار بود و بت شکن و روشنیِ نگاه مقتدرش ریشه ظلم را می خشکاند.

تکلیف میثاقی که مردم ایران با امام(ره) بستند، جاودانه است و هبچ تیغی نمی تواند رشته ارادت مردم ایران به امامشان را ببُرد. امام راحل همان منجی ابوالبشری بود که ظهور کرد و با ورودش به ایران عزت مردم را افزایش داد، اعتماد و خودباوری را به زندگی ایرانیان بازگرداند. ملت ایران به  دنبال مرهمی بودند تا جراحت دلهایشان را درمان کنند.

سلام و صلوات خدا بر روح بزرگ رهبری که ندای تکبیر و توحید را به گوش جهانیان رساند و مجد و عظمت مسلمانان را دوباره به آنها برگرداند؛ سلام خدا بر روح ريحان تو باد ای خميني بزرگ، خوش آمدی به وطن ای بزرگ رهبر مجاهد! ای بت شکن زمان...

خدایا روح بلند امام را از ما راضی نگه دار؛ خدایا به ما یاری بده تا بتوانیم راه امام و شهیدان انقلاب را ادامه بدهیم و میثاقی که با امام راحل و جانشین عزیز و صالحش امام خامنه ای بسته ایم، را جاودانه کنیم. آمین



* احمدرضا بهمنیار
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: