به‌روز شده در: ۲۳ آذر ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۲
گفت‌وگو
آیت الله العظمی علوی گرگانی: نسبت به مسایل فرهنگی اخیر نگرانیم
دیدار شورای سردبیری "خیبرآنلاین" با یک مرجع تقلید
صرف نشستن افراد در کنار رهبری، معیار انتخاب نیست
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با علی‌اصغر زارعی
ناگفته‌هایی از نحوه ورود آیت‌الله مهدوی‌کنی به خبرگان
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(2)
چه کسانی آیت‌الله مهدوی‌کنی را بایکوت خبری کردند؟
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(1)
موضوعات شورا جهت رفع تکلیف مطرح می‎شود
عضو شورایعالی فضای مجازی در گفت‌وگو با "خیبرآنلاین"
آشنایی با یک خواننده جوان جبهه انقلاب
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با سید مهدی ضامنی
تاثیر دودهه زندگی در آمریکا بر ذهن ظریف
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق کوشکی(2)
سیاستمدار در تراز انقلاب‌ اسلامی نداریم
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق‌ کوشکی(1)
استراتژی حزب‌الله برای 4 سال پیش رو
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با حسین الله‌کرم
بزرگترین اشتباه سیاسی‌ عمرم رای به خاتمی بود
گفت‌وگوی "خیبرآنلاین" با مهدی کوچک‌زاده (2)
کد خبر: ۵۵۲۸۷
تاریخ انتشار: ۱۷ فروردين ۱۳۹۸ - ۰۹:۴۱
پیش بینی می‌شود انتخابات مجلس که در اسفندماه 98 برگزار خواهد شد، به صحنه شورانگیز اقبال عمومی به نیروهای جوان انقلابی مبدل خواهد شد تا پس از یک انتخاب انقلابی در راس قوه قضائیه، دومین گام برای تحقق گام دوم انقلاب برداشته شود
"خیبرآنلاین" - سال 1397 با همه ی تلخی ها و عبرت ها و بعضا شیرینی هایی که داشت، به پایان رسید و حالا در نخستین ماه از سال جدید قرار داریم و قرار است 11 ماه دیگر از عمر تاریخی این ملت ساخته شود.

6 سال است که کشور اسیر یک باند خودخواه، مغرور، اشرافیگر، غربزده، سازشکار، ناتوان، تنبل، سست، بی برنامه، باری به هر جهت، کاسه لیس آمریکا و اروپا، جدای از مردم، رانتخوار و رانت پرور، فرصت ساز برای اختلاسگران و جاسوسان و دوتابعیتی ها، طاغوتی و نااهل و نامحرم شده است. اگر بخواهیم ریشه یابی سریع درباره چرایی به قدرت رسیدن مجدد این باند خسته و منفعل داشته باشیم، باید اعتراف کنیم که براساس اشتباهات غیرقابل جبران در 2 سال پایانی دولت محمود احمدی نژاد و لجبازی های جریان موسوم به اصولگرا و رفتار خباثت بار نفوذی های رخنه کرده در دولت دهم و احزاب اصولگرانما، جریان خدمت بی منت به ملت دچار وقفه شد و مردم بر اثر شانتاژهای گسترده ی رسانه های رنگارنگ، فریب کلیدسازی را خوردند که حالا معلوم شده نه کلیدی داشته و نه تدبیری!

در عرصه سیاسی، طی 6 سال گذشته همه چیز برای این باند غربزده و سازشکار فراهم شده بود؛ مجلس و شورای شهر اکثر کلانشهرها از جمله تهران به صورت دربست در اختیار آنها قرار گرفت، در موضوعاتی مانند قرارداد خسارت بار برجام هر آنچه که مطابق میلشان بود، حتی برخلاف خطوط قرمز ترسیم شده، را مرتکب شدند؛ هر نوع از عقب نشینی و پلمب و توقفی که در مقولات علمی و صنعتی و هوافضا و... مدنظر داشتند، را به کشور تحمیل نمودند؛ مدام جامعه را با دوقطبی سازی ها کاذب و دروغین سرگرم نمودند؛ انواع بلاهای خودساخته را به دلیل خیانت، بی عملی، سوءمدیریت و از هم پاشیدگی به کشور تحمیل نمودند و حالا، برای همه ی افتضاحاتی که به بار آوردند، هیچ بهانه ای در دست ندارند.

در عرصه اقتصاد، قیمت گوشت و مرغ سر به فلک گذاشته است، مسکن برای مستاجران تبدیل به رویایی دست نیافتنی شده، وضعیت ارز و سکه و دلار بی ثبات ترین دوران خود را تجربه می کند، پیاز از موز هم گران تر و نایاب تر شده، خودروی فکسنی و بی کیفیت به نرخ هایی غیرقابل باور رسیده و در یک کلام، سفره و سبد مورد نیاز خانواده ها، کوچک و محدود شده است.

در عرصه اجتماعی، برخلاف شعارهای سر داده شده و بازی های رسانه ای که همچنان فریب مردم را هدف قرار داده اند، نوعی از بی اعتمادی به دولت در حال ریشه دواندن است و این موضوع منجر به انشقاق و جدایی هرچه بیشتر ملت از مسئولان شده است؛ بی عدالتی و فاصله طبقاتی به مرز خطرناکی رسیده و سرخوردگی و یاس نسبت به آینده، جوانان را در معرض تهدید قرار داده است.

در عرصه فرهنگی نیز آنچه که عملا از سوی مسئولان ذیربط مشاهده می شود، ترویج ولنگاری و برهنگی، اعمال محدودیت برای فعالیت های دینی و اعتقادی و تلاش برای جا انداختن سبک زندگی سراسر غربی است.

البته آنچه که نباید مورد بی توجهی قرار گیرد، آن است که در تقابل با موارد مذکور، نهادها و سازمان ها و گروه های مردمی و آتش به اختیار بسیاری قد راست کرده اند و می کوشند علیرغم همه ی محدودیت های و خودتحریمی های داخلی، اما در تمامی عرصه های فوق، رفتاری انقلابی به نفع مردم و کشور داشته باشند و انصافا در بسیاری از موارد نیز به توفیقاتی دست یافته اند.

اما سال 98 چگونه خواهد بود و چه سرنوشتی برای مردم ایران رقم خواهد خورد؟

بی شک، هیچ رمال و کف بینی نمی تواند درباره سرنوشت یک ملت 85 میلیون نفری به صورت قاطع پیش بینی داشته باشد و چنین برآوردی، نشانه سفاهت است اما آنچه که به صورت تحلیل و ارزیابی بر مبنای واقعیت های موجود میتوان مورد بررسی قرار داد، را طی 2، 3 سطر با شما مخاطبان گرانقدر در میان می گذاریم.

نکته اول: سال 98 قطعا یکی از سال های سخت و طاقت فرسا برای ملت ایران خواهد بود؛ سالی که متاسفانه ابتدای آن با سیل های خسارت بار آغاز شد و باران رحمت الهی که می تواند برکات و فواید بسیاری را به همراه آورد، با بی تدبیری و عدم برنامه ریزی مناسب توسط غاصبان مسندهای خدمت، تبدیل به نقمت و مشقت برای بخش قابل توجهی از مردم کشورمان شد؛ خانواده هایی را داغدار عزیزانشان نمود، خانه های بسیاری را تخریب نمود و هزینه های بسیاری بر کشورمان تحمیل شد.

امسال، با توجه به تداوم بی عملی و برنامگی دولت، در موضوعات اقتصادی گشایش های مردمی پیش بینی نمی شود و با عنایت به روی کاربودن 6 ساله ی چنین دولتی با شرایطی که در معرض دید عموم مردم قرار دارد، ریشه های ناکارآمدی چند ساله، مضرات خود را بیش از گذشته به تصویر خواهد کشید.

در ماجرای تحریم، با رفتار خباثت بار شدیدتری از جانب دشمنان غربی به رهبری آمریکا شاهد خواهیم بود و برخی رژیم های دیکتاتوری منطقه، اقدامات شیطنت بار بیشتری علیه ایران از خود نشان خواهند داد؛ چون اطمینان یافته اند که هرچه فشار بیرونی به چنین دولتی بیشتر شود، انفعال دستگاه دیپلماسی آن بیشتر و شکننده تر خواهد شد.

انسجام درونی دولت بیش از همیشه از بین رفته و وضعیت استعفاها و احتمالا استیضاح وزرا از حد نصاب انداختن قوه مجریه را در سال جتاری محتمل نموده است.

اما در مجلس، با توجه به انتخابات پایان سال، شرایط متفاوت خواهد بود؛ بخش قابل توجهی از نمایندگان سرگرم فعالیت های انتخاباتی و تبلیغی خواهند شد و طرح ها و لوایح ویترینی و رای ساز بیش از پیش مورد توجه و سروصدا قرار خواهند گرفت.

تنها نقطه ی امید در میان قوای 3گانه به قوه قضائیه و رئیس تازه نفس و مدعی عدالت گستری آن خواهد بود؛ نقطه ای که اگر به امیدها جامه ی عمل بپوشاند و شعارها و ادعاها را به اثبات برساند، می تواند هوایی تازه به انقلاب و نظام تزریق نماید و فواید و آثار مثبت بسیاری را برای کشور به همراه داشته باشد.

در سال 98، قطعا تهدیدهای بیرونی و درونی بسیاری کشور آبستن حوادث و موضوعات پیچیده خواهند نمود که اگر بصیرت افزایی مردمی و اقدامات به موقع و موثر صورت نگیرد، می تواند خطرات متعددی را به همراه داشته باشد.

اما این، همه ی پیش بینی ها درباره سال جاری نیست.

اسفندماه امسال، باز هم مردم برای تعیین بخشی از سرنوشت خود دست به انتخاب خواهند زد و برای 4 سال دیگر، مسیر قانونگذاری کشور را تعیین خواهند نمود. این اتفاق، می تواند یکی از امیدآفرین ترین ماجراهای سال 98 باشد. مردمی که حداقل 6 سال است از انواع دروغ و فریب خسته و درمانده شده اند، حالا فرصت دوباره ای خواهند داشت تا شرایط فعلی را به نفع خود تغییر داده و سیلی محکمی به غرب پرست و آمریکاپرست ها بزنند.

طبق آخرین نظرسنجی که در پایان سال 97 صورت گرفته است، محبوبیت روحانی به زیر 10 درصد رسیده و این برای یک رئیس جمهور و دولت فاجعه است. همین نظرسنجی و واقعیت های موجود در کف جامعه نشان می دهد که موج عظیمی از نارضایتی و اعتراض علیه دولت و حامیان مجلسی و سیاسی او میان مردم به راه افتاده است و خواست اصلی و حداکثری جامعه، تغییر شرایط فعلی است.

چنانچه وضع مانند این روزها به پیش برود، حتی با اجیرنمودن انواع رسانه های پرزرق و برق و پرخرج و متنوع، بعید است این باند پیر و سیر، باز هم موفق به فریب مردم شوند و با بیان "تَکرار"های آزاردهنده، آنها را چشم و گوش بسته به رای به لیست های رانت پرور ترغیب نمایند.

پیش بینی می شود انتخابات مجلس که در اسفندماه 98 برگزار خواهد شد، به صحنه شورانگیز اقبال عمومی به نیروهای جوان انقلابی مبدل خواهد شد تا پس از یک انتخاب انقلابی در راس قوه قضائیه، دومین گام برای تحقق گام دوم انقلاب برداشته شود.

بنابراین، جمعبندی آنچه که از سال 98 میتوان متصور شد، طی چندماه تلخ و سخت و نهایتا رقم زدن یک حماسه تاریخی - انقلابی در پایان آن به نفع مردم و کشور است؛ اتفاقاتی که امید است به آینده روشن برای ملت بزرگ ایران اسلامی منجر شود.
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۳۶ - ۱۳۹۸/۰۱/۱۷
0
0
شبیه به همین تورم، به دلیل همین سیاست های باز آزاد و دست راستی افراطی، در دوره ی دوم ریاست جمهوری رفسنجانی نیز به وجود آمد. اما خروجی آن انتخاب خاتمی بود!
احمدی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۳۳ - ۱۳۹۸/۰۱/۱۷
0
0
شتر درخواب بیند پنبه دانه..خرهمان خره پالانش عوض شده..رییسی ازآن دنیا آمده..ازاول اوهم بوده هست آمده سیراب شود...بقول امام خیلی خری
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۴۳ - ۱۳۹۸/۰۱/۱۸
0
0
برادران خیبرنیوزی! این همه ساده لوحی برای چیست؟ باور نمی کنم خودتان به هیچ وجه به مطالبی که نوشته اید اعتقادی داشته باشید. خودتان خوب می دانید که هر قدر مشکلات اقتصادی و فشار به مردم زیاد تر شود مردم فقط مقامات عالی نظام و سپاه و حوزه و... را مسوول می دانند. روحانی هم به بهترین نوجه ماموریت خود را اجرا نمود. منتهی بدبختی اینجا است که حتی وقتی خود روح الله زم اعتراف می کند که با چه هدفی روحانی را به ریاست مهوری رسانده است، نیروهای انقلابی خود را به آن را می زنند و کمی گویند این حرفها برای ایجاد تفرقه است! گویا هنوز می خواهند وحدت با خط نفاق بی نقاب را ادامه دهند.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: