به‌روز شده در: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۴:۵۶
گفت‌وگو
آیت الله العظمی علوی گرگانی: نسبت به مسایل فرهنگی اخیر نگرانیم
دیدار شورای سردبیری "خیبرآنلاین" با یک مرجع تقلید
صرف نشستن افراد در کنار رهبری، معیار انتخاب نیست
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با علی‌اصغر زارعی
ناگفته‌هایی از نحوه ورود آیت‌الله مهدوی‌کنی به خبرگان
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(2)
چه کسانی آیت‌الله مهدوی‌کنی را بایکوت خبری کردند؟
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(1)
موضوعات شورا جهت رفع تکلیف مطرح می‎شود
عضو شورایعالی فضای مجازی در گفت‌وگو با "خیبرآنلاین"
آشنایی با یک خواننده جوان جبهه انقلاب
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با سید مهدی ضامنی
تاثیر دودهه زندگی در آمریکا بر ذهن ظریف
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق کوشکی(2)
سیاستمدار در تراز انقلاب‌ اسلامی نداریم
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق‌ کوشکی(1)
استراتژی حزب‌الله برای 4 سال پیش رو
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با حسین الله‌کرم
بزرگترین اشتباه سیاسی‌ عمرم رای به خاتمی بود
گفت‌وگوی "خیبرآنلاین" با مهدی کوچک‌زاده (2)
یادداشت قالیباف از فقر محتوا رنج می برد. او در مطلبی که مبنای مشخصی نیز در آن دیده نمیشود کنار کشیدن ایران از FATF را مانع شناختن سازوکارهای جدید معرفی میکند در حالیکه مخالفت نکردن با لوایح خواسته شده از جانب FATF خود نشان از نشناختن این گروه خطرناک ساخته شده توسط نظام سلطه و در راس آن آمریکا، انگلیس و صهیونیست هاست.
"خيبرآنلاين" - قالیباف گویا هنوز تکلیف خودش با خودش را نمی داند. او هنوز انتخاب نکرده که میخواهند قالیبافی باشد که با کت شلوار و عینک دودی کنار هواپیما عکس انتخاباتی بیاندازد و شعار «زندگی خوب برازنده هر ایرانی سر بدهد» یا با پیراهن دو جیب و چفیه شعار «جهاد ادامه دارد» را مطرح کند و سنگ 96درصدی ها را به سینه بزند. یادداشت اخیر وی در خصوص سیاست خارجی نیز تایید میکند که این خلبان بلندپرواز درحالیکه خاستگاه خود را جریان انقلابی و مبارز می داند اما دل در گرو تفکرات لیبرال ها و جناح مقابل دارد.
 
یادداشت قالیباف از فقر محتوا رنج می برد. او در مطلبی که مبنای مشخصی نیز در آن دیده نمیشود کنار کشیدن ایران از FATF را مانع شناختن سازوکارهای جدید معرفی میکند در حالیکه مخالفت نکردن با لوایح خواسته شده از جانب FATF خود نشان از نشناختن این گروه خطرناک ساخته شده توسط نظام سلطه و در راس آن آمریکا، انگلیس و صهیونیست هاست.

به گزارش رجانیوز، محمدباقرقالیباف در یادداشتی با عنوان «ضرورت روزآمد کردن شیوه های مبارزه با نظام سلطه» به بیان دیدگاه خود حوزه سیاست خارجی پرداخته است. این یادداشت را می توان محور اساسی اندیشه وی در خصوص سیاست خارجی دانست. قالیباف در این یادداشت روی دیگر ظریف است با ادبیاتی دیگر.
 
محور بحث های وی در این یادداشت به FATF اختصاص داده شده است. وی در حالیکه در سراسر یادداشت خود از متضرر شدن ایران در صورت پیوستن به این گروه سخن می گوید اما با این وجود هم حاضر نمیشود به آن «نه» بگوید و به توجیه تراشی خود برای نه نگفتن به آن ادامه می دهد؛ گویی هم خدا را می خواهد و هم خرما را. تا انتهای این یادداشت هم موضع او به صورتی است که خواننده متوجه نمیشود بالاخره موضع وی در خصوص FATF چیست.
 
قالیباف در ابتدای این یادداشت معترف است «تاکنون آمریکا نتوانسته ثابت کند در صورت نرمش ایران، با حسن نیت متقابل رفتار می‌کند» وی با تاکید مکرر به بی‌اعتمادی به آمریکا و دشمنی آنها، مطلب خود را شروع میکند و در ادامه بااشاره به عوض شدن دنیا و پیشرفت های گسترده در حوزه ارتباطات یک سوال را مطرح میکند: «مبارزه ما با آمریکا ادامه دارد اما شرایط هم عوض شده است. سوال بسیار مهم پیش روی ما و جبهه انقلاب از یک منظر نواصولگرایانه این است که روش کارآمد و روزآمد این مبارزه چگونه است؟ اگر قصد ما تسلیم شدن نیست و این کار را خلاف آرمان‌ها و ارزش‌های خود می‌دانیم چه باید بکنیم؟» وی  به سرعت بعد از این جملات دیدگاه بینابینی خود را مطرح میکند: «من معتقدم غیر از گزینه تسلیم شدن یا خستگی از مبارزه با حریف یا وارد نشدن به زمین بازی، گزینه‌های دیگر و شیوه‌های دیگری از مبارزه و تقابل وجود دارد که می‌تواند ما را به مقصود برساند؛ هرچند نیازمند طراحی دقیق و فعالیت بیشتر است.»
 
شهردار سابق تهران هیچ گاه از شیوه مبارزه خود سخن نمیگوید اما اصرار دارد که غیر از تسلیم شدن و مقاومت برای ورود به زمین بازی دشمن(FATF) راه سومی هست که نواصول گرایی به آن رسیده است. قالیباف همچنین در اظهار نظری عجیب میگوید: « ما نمی‌توانیم از کنار آمریکا و مسائل دیگری نظیر FATF عبور کنیم و آن‌ها را نادیده بگیریم. به هر حال فشار آن‌ها وجود دارد و روزبه‌روز هم بیشتر می‌شود.»
 
وی در حالی گفته ناتوان از نادیده گرفتن FATF هستیم که چند خط پایین تر می گوید« تعاملات مالی و بانکی ما را به بهانه‌های سیاسی و نه به دلایل فنی محدود کرده است» مشخص نیست طرح نواصولگرایانه وی چگونه میخواهد بدون رد کردن FATF و مقاومت در برابر آن و یا حتی پذیرش آن در این بازی سیاسی که اتفاقا فنی هم نیست پیروز شود.
 
قالیباف با اینکه بارها از مضرات FATF هم می گوید اما کلیت تحلیلش در خدمت حامیان FATF است. چرا که سراغ منتقدین FATF میرود و دیدگاه آنها نسبت به رد کردن FATF را به «مصلحت» نظام نمیداند: «برخی در جبهه انقلاب صادقانه معتقدند حالا که این سازوکارها و معاهدات بین‌المللی و انواع سازمان‌های بین‌المللی رنگارنگ سودی برای ما ندارند اصلاً وارد آن‌ها نشویم. به قول معروف سری را که درد نمی‌کند چرا باید دستمال بست. بر اساس آنچه در بالا توضیح دادم این رویکرد در شرایط امروز دنیا به مصلحت جمهوری اسلامی ایران نیست، هرچند دلسوزانه و دردمندانه است»
 
وی البته توجیه خود را هم در همراهی نکردن با منتقدین ارائه می دهد. قالیباف با اشاره به تحقق نیافتن امر رهبرانقلاب در اقتصادمقاومتی و همچنین مطالبات مردم جهان اینگونه توضیح می دهد که: «هر چند سال یکبار سازوکارها و شبکه‌های جدیدی در دنیا درست می‌شود که قدرت و نفوذ خاص خودشان را هم دارند و می‌توانند اعمال محدودیت کنند. نمونه‌اش همین سازوکار شبکه‌ای FATF است. ما اگر کنار بکشیم نمی‌توانیم این سازوکارهای جدید را بشناسیم و از بروز تهدیدات از طرف آن‌ها جلوگیری کنیم و این در حالی است که تهدیدات این نهادها، با عدم حضور ما برطرف نمی‌شود.»
 
همانگونه که مشخص است دلایل وی از فقر محتوا رنج می برد. او کنار کشیدن ایران از FATF را مانع شناختن سازوکارهای جدید معرفی میکند در حالیکه مخالفت نکردن با لوایح خواسته شده از جانب FATF خود نشان از نشناختن این گروه خطرناک ساخته شده توسط نظام سلطه و در راس آن آمریکا، انگلیس و صهیونیست هاست.
 
او برای تبیین بهتر نظر خود می نویسد: «اگر ما بعد از سقوط صدام می گفتیم آمریکا آنجا حضور دارد و ما نباید کاری کنیم آیا امروز می توانستیم به توفیقاتی نظیر دفع داعش و حفظ نظام قانونی سوریه دست یابیم؟ این فرصت ها در سایه حضور و طراحی مبارزه روزآمد بوجود آمد. ما باید همین مدل و الگو را با تغییراتی در نظام بین‌الملل بکار بگیریم. همان الگویی که آن را «روزآمد کردن مبارزه» می نامم.»

 

نکته قابل توجه اینجاست که جریان انقلابی با نفی لوایح خارجی به دنبال تصویب لایحه داخلی در حوزه مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم است. نیروهای انقلابی در پی آنند که از پذیرش لوایح مورد انتظار دشمنان که به بهانه پولشویی مانع دور زدن تحریم های طالمانه  و همچنین به نام مبارزه با تروریسم به تضعیف جبهه مقاومت و تقویت تروریست های آمریکایی و صهیونیستی در منطقه بپردازد سر باز بزند و در عین حال منطق متعالی خود در مبارزه با هر گونه فساد و تروریست را نیز به نمایش گذاشته و به صراحت از حامیان واقعی تروریسم و پولشویی اعلام برائت کنند. اما قالیباف با مثال حضور نیروهای آمریکایی در عراق به گونه ای وانمود می کند که گویا منتقدین FATF دست بسته اند و صرفا به رد خواسته های دشمن بسنده کرده اند! اتفاقا بازی طراحی شده توسط جریان انقلابی مترقی، فعالانه و رو به جلو بوده است و آنگونه که توسط قالیباف القا میشود صرفا جنبه سلبی ندارد.

 
اما وی بازهم راه حل مبهم خود را دوباره اینگونه توصیف می کند: « با حضور هوشیارانه و آماده در عرصه‌های بین‌المللی می‌توانیم برای جمهوری اسلامی فرصت‌سازی کنیم. می‌توانیم از دفع تهدید فراتر برویم. البته که لازمه این کار بهره‌مندی از دیپلمات‌ها و کارشناسان و متخصصان انقلابی است که هم دنیا را خوب بشناسند، هم به ارزش‌های بنیادین نظام باور داشته باشند.»
 
تفسیر اشتباه بیانیه گام دوم
او که مبنای گفتارش در این یادداشت و سایر سخنرانی هایش مشخص نیست صرفا برای تایید سخنان خود از بیانیه راهبردی رهبرانقلاب استفاده کرده و می گوید: «این رویکرد نه به معنای کنار کشیدن است و نه پذیرش خواسته‌های نظام سلطه. درست منطبق بر اصول و مطالبات رهبری است. کافی است به بیانیه گام دوم و مفهوم نظام انقلابی مراجعه کنید. نظام انقلابی یعنی تلفیق جوشش انقلابی با نظم سیاسی و اجتماعی. ما هم به روحیه انقلابی نیاز داریم هم به نظم. یعنی روحیه انقلابی نباید منجر به بی‌نظمی شود و در همان حال نظم‌خواهی نباید به معنای عبور از ارزش‌های انقلابی باشد.»
 
قالیباف یا بیانیه گام دوم را به درستی نخوانده یا متوجه چگونگی استفاده از کلمات خود نیست. رهبرانقلاب هیچ گاه از کلمات نظم خواهی به عنوان حفظ نظم ظالمانه امروز نظام بین الملل استفاده نکرده اند. مراد ایشان از نبودن تعارض بین نظم سیاسی-اجتماعی و جوشش انقلابی مربوط به مباحث درون نظام اسلامی به عنوان یک مسائلی داخلی است و ایشان در بخش سیاست خارجی در همان بیانیه گام دوم هیچ گاه چنین کلماتی را به کار نبرده اند. این در حالی است که قالیباف در میانه بحث خود در حوزه سیاست خارجی و FATF از این ادبیات رهبرانقلاب برای تایید سخنان خود استفاده کرده و حاضر به استفاده کردن از بیان ایشان در بخش سیاست خارجی در گام دوم انقلاب نشده است!
 
اتفاقا موضع رهبرانقلاب در خصوصFATF و نهادها و گروه هایی که در نظام سلطه قوانین خود را پخت و پز کرده اند کاملا مشخص است. مضافا بر اینکه ایشان در بیانیه گام دوم به وضوح پیشنهادات نظام سلطه را شامل فریب و خدعه و دروغ معرفی کرده و فرمودند: «سردمداران نظام سلطه نگرانند؛ پیشنهادهای آنها عموماً شامل فریب و خدعه و دروغ است. امروز ملّت ایران علاوه‌ بر آمریکای جنایت‌کار، تعدادی از دولتهای اروپایی را نیز خدعه‌گر و غیر قابل اعتماد میداند. دولت جمهوری اسلامی باید مرزبندی خود را با آنها با دقّت حفظ کند؛ از ارزشهای انقلابی و ملّی خود، یک گام هم عقب‌نشینی نکند؛ از تهدیدهای پوچ آنان نهراسد؛ و در همه‌حال، عزّت کشور و ملّت خود را در نظر داشته باشد و حکیمانه و مصلحت‌جویانه و البتّه از موضع انقلابی، مشکلات قابل حلّ خود را با آنان حل کند. »
رهبرانقلاب همچنین حل مشکلات با آمریکا را حل نشدنی معرفی کرده و فرمودند: «در مورد آمریکا حلّ هیچ مشکلی متصوّر نیست و مذاکره با آن جز زیان مادّی و معنوی محصولی نخواهد داشت.»
 
نواصولگرایی قالیباف روی دیگر سکه اصلاح طلبان
اگر از قالیباف انتخابات سال 84 بگذریم شاید بهتر باشد از قالیباف پسابرجام یاد کنیم که مواضع وی تفاوت خیلی زیادی با جریان اصلاح طلبی نداشت؛ هنوز تقدیرهای مکرر وی از توافقنامه ای که رهبرانقلاب آن را خسارت محض معرفی کرده بودند هنوز فراموش نشده است.
 

 
چندی پس از آنکه موج کاذب ارسال پیام تبریک به دولت توسط بسیاری از رسانه ها و مسئولان راه افتاد،  شهردار تهران نیز برای آنکه از این قافله عقب نیفتد، در صفحه اینستاگرام خود نسبت به این مساله واکنش مثبت نشان داد و نوشت:
 
خداقوت دوست عزیز
وظیفه خود می‌دانم از تلاش‌های مجاهدانه تیم مذاکره‌کننده ایران و به خصوص دوست عزیزم جناب آقای دکتر ظریف تقدیر نمایم و به همه‌ی آنها خسته نباشید بگویم. انشالله از امروز نیز همه در داخل کشور با کار و تلاش بتوانیم کام مردم ایران را شاد نگاه داریم.
محمدباقر قالیباف
۹۴/۴/۲۴
 

 
 این دقیقا همان موضعی بود که قالیباف دقیقا یک روز بعد از توافق ژنو هم آنرا اعلام کرده بود:
«خداوند را شاکرم که توفیق این پیروزی نصیب ملت ایران شد ... بنده به سهم خودم به دولت که گام اول را محکم برداشت تبریک می گویم اما باید بدانیم راه پر فراز و نشیب و سختی را در پیش داریم»
 
و شاید بتوان ریشه همه این نگاه ها درباره شیوه مطلوب سیاست ورزی در حوزه سیاست خارجی را در اظهارنظری قدیمی از قالیباف در سال 84 در اصفهان جستجو کرد که درباره شیوه اداره پرونده هسته ای در آن دوره گفته بود:
«روشي كه دولت (اصلاحات) در بدست‌ آوردن اين انرژي دنبال كرده است بسيار مناسب و منطقي است و بايد همين سياست دنبال شود»
 
مذاکره با دشمن؛ ابزار سلطه‌دشمن یا نوعی مبارزه
محمدباقر قالیباف مهر 95 در اجتماع بسیجیان شهرداری تهران که در محل باغ موزه دفاع مقدس برگزار شد نظر صریح خود درباره برجام باز هم مطرح کرده و ضمن بیان موافقت خود با برجام مذاکره با دشمن را مبارزه دانسته و افزود:
«بنده با برجام موافق هستم اما باید باور داشته باشیم که مذاکره با دشمن نیز به نوعی مبارزه است؛ باید باور داشته باشیم که دشمن همواره دشمن ماست اما شیوه امروز آن مذاکره با کشور ما است؛ ما باید همواره به سمت امکانات، آسایش و رفاه اجتماعی حرکت کنیم.»این در حالی است که رهبرانقلاب در بیانیه گام دوم مذاکره با آمریکا آن را بی فایده و حتی مضر معرفی کرده اند:  «در مورد آمریکا حلّ هیچ مشکلی متصوّر نیست و مذاکره با آن جز زیان مادّی و معنوی محصولی نخواهد داشت.»
 
مقام معظم رهبری پیش تر از این نیز به سرزنش کسانی پرداخته اند که راه مذاکره را توصیه میکنند. ایشان اول شروع تحمیلات را از مذاکره با دشمن معرفی کرده و فرموده بودند:
«شما وقتی با کسی قهرید، وقتی با کسی حرف نمی‌زنید، رودربایستی با هم ندارید. در مقابلِ هم، هیچ حالت توقّعی وجود ندارد. اما وقتی با کسی مذاکره شروع شد؛ پشت میز نشستید؛ یک قهوه با هم خوردید؛ یک گپ دوستانه هم در کنارش با هم زدید؛ در فلان محفل بین‌المللی نشستید و با همدیگر یک خرده درددل کردید؛ بعد رودربایستی به‌وجود می‌آید. آن‌وقت، اوّلِ شروعِ تحمیلات است. بدبختیهای انقلابهای دنیا و تسلّط و نفوذ آمریکا از همین جا شروع شد. مثل کشورهایی که بنده نمی‌خواهم اسم آنها را بیاورم. امروز هم آن کشورهای بیچاره، غالباً چهره‌های بسیار بدی دارند. این است که روی مذاکره فشار می‌آورند. اصرار می‌کنند که «ایران چرا نمی‌آید با ما مذاکره کند؟» عدّه‌ای هم که آدمهایی ساده‌لوحند، یا نمی‌دانم، مرعوبند، یا بی‌اطّلاعند، یا غیر سیاسی‌اند، در داخل خودمان این حرفها را تکرار می‌کنند. من نمی‌دانم می‌فهمند چه دارند می‌گویند؟!... خیال می‌کنند حرف زدن دو نفر آدمِ معمولی است که گوشه‌ای بنشینند و صحبت کنند. نمی‌فهمند این مذاکره‌ای که دشمن این قدر روی آن اصرار می‌کند، چه خطرات بزرگی برای جمهوری اسلامی دارد. بنده معتقدم که تکرار این حرفها از طرف آنها هم، کار بدی است. من این را عرض می‌کنم. این نظر بنده است. بنده معتقدم: برای رایج کردن یک گناه در عمل، یکی از راههایش این است که آن گناه را در زبانها رایج کنند. آن قدر بگویند که قبحش از بین برود!»
 
شهردار تهران آبان ماه 94 در نشست هم اندیشی دیپلماسی شهری در مسیر منافع ملی که با حضور سفرا و روسای نمایندگی های سیاسی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور، در محل برج میلاد برگزار شد، با بیان اینکه هر انسان منصفی موفقیت دستگاه دیپلماسی را پایه افتخار کشور می داند، گفته بود:
«بنده هم به سهم خودم هر جا که فرصتی شد و دستی بر قلم بردم سعی کردم تا قدرشناسی کنم. البته، باور دارم که مذاکره محل داد و ستد است و با توجه به شرایط بین المللی امروز، مجموعه برجام در نگاهی کلی بدون شک، موفقیت بزرگی است. هر چند که ممکن است با کار کارشناسی، در بعضی موارد هم اشکالاتی باشد. وقتی به شرایط ایران نگاه می کنیم متوجه می شویم که در شرایطی که آمریکا و صهیونیسم مخالف استفاده از ظرفیت های هسته ای کشور بودند، مسیری در این راه آن هم به طور ویژه برای جمهوری اسلامی ایران باز شد که این امر افتخار بزرگی است و وظیفه خود می دانم بابت تلاش و زحمات این عزیزان تشکر کنم»
 
این در حالی بود که شهردار تهران چندی پیش از این اظهار نظر در موضع گیری کاملا متفاوت، در جمع تعدادی از دانش‌آموختگان دانشگاه‌ تهران گفته بود:
 
«متأسفانه رویکرد مدیریتی دولت در دو سال گذشته شرایط را به‌گونه‌ای رقم‌زده که جامعه حس می‌کند انرژی مسئولین به‌جای حل مشکلات آن‌ها صرف مسئله‌سازی‌هایی می‌شود که هدف از آن وابسته کردن کشور به مذاکرات هسته‌ای و گریزناپذیر نشان دادن توافق به هر قیمت است. گویی هدف دولت برای دستیابی به توافق، رفع تحریم‌ها نیست بلکه جلب آرای سیاسی برای پیروزی در انتخابات آتی است ... تردیدی در این نیست که قدرت دفاعی و اقتصادی کشور امکان چانه‌زنی و دستیابی به توافقی باعزت را افزایش می‌دهد؛ و امروز تأسف‌انگیز است که دولت با دست خود، خود را در میز مذاکرات خلع سلاح کرده است»
 
قالیباف در انتخابات 92
محمدباقر قالیباف در كتاب برنامه راهبردي ديپلماسي خود که در ایام انتخابات منتشر کرده بود همین دیدگاه هایی را مطرح کرد که ادعا می کند امروز در خصوص FATF آن را کشف کرده است. وی به گونه ای چالش با قدرت هژمون را نفی کرده و در حمايت از نظم مبتني بر چند قطبي(در ص 28 این کتاب) نوشته است: «حمایت از چنین نظمی (نظم مبتنی بر همکاریهای چند قطبی) برای جهان نباید به گونه و با گفتمانی انجام پذیرد که تصویر خارجی آن "چالش قدرت هژمون" باشد که هدفی است در حال تحقق؛ یا علاقه به "حاکمیت بی نظمی" که با مبانی عقیدتی نظام اسلامی سازگار نیست»
 
در خلال همین مناظره تلوزيوني سوم ميان كانديداهاي انتخابات يازدهم رياست جمهوري، سعيد جليلي در همین خصوص يك سوال مهم و راهبري از محمد باقر قاليباف مطرح كرد كه تا انتهاي مناظره، شهردار تهران ترجيح داد پاسخي به آن ندهد.
 
در ابتداي مناظره زماني كه قاليباف به قيد قرعه پشت تريبون قرار گرفت و از راهكارهاي خود براي اداره بهتر سياست خارجي كشور سخن گفت، جليلي در مقام نقد نظرات قاليباف به همین گزارش كه به عنوان برنامه شهردار تهران در رسانه ها منتشر شده بود اشاره كرده و اظهار داشت:در گزارش شما به عنوان برنامه راهبردي جمله اي ذکر شده که با نگاه شما نمي خواند. اينکه نبايد تصوير برخورد ما چالش قدرت هژمون باشد در حالي که ما نگاه هژمون را قبول نداريم. در زماني که برخي دوستان شعار همراهي با نظم جهاني را دادند در دوره هاشمي 2 حکم جلب برايشان آمد و در دوره خاتمي به ما گفتند محور شرارت. منافع ملي کشور دقيقا بعد از آن دوران حفظ شد. عده اي نگران بودند نکند به ما حمله شود اما آمريکا هم در افغانستان زمينگير شد هم در عراق. اگر ما مي خواهيم از سلايق جلوگيري کنيم راهش قانون است.
 
سوال جليلي از قاليباف از آن جهت حايز اهميت بود كه وي يك موضوع مبنايي و اصولي را مورد سوال قرار داد چرا كه انقلاب اسلامي نيز بر مبناي نپذيرفتن هژمون و سلطه نظام حاكم بر جهان ايجاد شد و طبيعي است كه سياست خارجي جمهوري اسلامي نيز در همين چارچوب نه تنها در راستاي هژمون حاكم برجهان نيست، بلكه در تقابل و چالش مستقيم با آن تعريف مي شود، نكته اي كه شعار بنيادين "نه شرقي، نه غربي" نماد آن در ادبيات سياسي محسوب مي شود. قالیباف اما همانطور كه بارها و بارها خودش نيز تاكيد كرده است، بيشتر يك چهره اجرايي است و نسبت به بسياري ديگر از كانديداها نمي تواند ورود جدي و تخصصي به موضوع سياست خارجي داشته باشد و وقتی وارد چنین بحث های جدی می شود همچون یادداشت اخیر خود نحافت تحلیل او به شدت خواننده را آزار می دهد.
 
 گفتني است پيش از اين نيز قاليباف در 3 برهه با ارسال پالس تنش زدايي در سياست خارجي، رويكرد اصلي خود در اين باره را به نمايش گذاشته بود. وي در 17 خرداد 84 بنا بر خبري كه خبرگزاري فارس منتشر كرد، درباره سياست خارجي دولت خاتمي در بدست آوردن انر‍ژي هسته اي مي گويد:
"روشي كه دولت (اصلاحات) در بدست‌ آوردن اين انرژي دنبال كرده است بسيار مناسب و منطقي است و بايد همين سياست دنبال شود."
 
وي همچنين با انتشار مقاله اي در مهرماه 91 در همشهري ماه تحت عنوان "دولت توسعه و ضرورت هاي شكل گيري آن در ايران"  آشكارا از لزوم تنش زدايي در عرصه سياست خارجي سخن مي گويد و مي نويسد:
 
 "شرط استفاده از اين فرصت‌ها آن است كه دولت موفق شود گونه‌اي سياست خارجي معقول را در فضاي بيروني مديريت كند، سياست خارجي‌اي كه در آن مسئله زمينه‌سازي براي توسعه، محور باشد. رهاشدن سياست خارجي از ديدگاه‌هاي تهديدگرايانه مصرف، گامي مهم در اين مسير است. دولت توسعه‌گرا در سياست خارجي خود، به گذر از ديدگاه‌هاي احساساتي به سوي واقع‌گرايي نيازمند است؛ اين گذار را مي‌توان رنسانس سياست خارجي ايران ناميد. رنسانسي كه در نهايت، ميزان تنش با دنياي بيرون را براي ايران كاهش مي‌دهد. اين تنش‌زدايي، بسياري از فرصت‌ هاي موجود در محيط بين‌المللي را براي ايران به ارمغان خواهد آورد، فرصت‌هايي كه نياز ضروري ايران در روند توسعه هستند."
 
این اظهارات در حالی از سوی شهردار تهران بیان شد که در واقع منطق اصلی آن، دوری از اظهارات "تنش زا” و "بهانه ندادن دست دشمنان” است؛ منطقی که شاید در یک رویکرد سکولار و دور از مواضع انقلابی و دینی، منطقی به نظر برسد اما تاملی در سیره عملی امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب نشان می دهد این رویکرد منفعلانه که به بهانه تنش زدایی، در عمل در دولتهای سازندگی و اصلاحات اجرا شد و امروز نیز شهردار سابق تهران آن ها را با همان ادبيات بيان مي كند.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: