به‌روز شده در: ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۸:۳۴
گفت‌وگو
آیت الله العظمی علوی گرگانی: نسبت به مسایل فرهنگی اخیر نگرانیم
دیدار شورای سردبیری "خیبرآنلاین" با یک مرجع تقلید
صرف نشستن افراد در کنار رهبری، معیار انتخاب نیست
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با علی‌اصغر زارعی
ناگفته‌هایی از نحوه ورود آیت‌الله مهدوی‌کنی به خبرگان
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(2)
چه کسانی آیت‌الله مهدوی‌کنی را بایکوت خبری کردند؟
گفت‌وگوی‌ "خیبرآنلاین" با حجت‌الاسلام میرلوحی(1)
موضوعات شورا جهت رفع تکلیف مطرح می‎شود
عضو شورایعالی فضای مجازی در گفت‌وگو با "خیبرآنلاین"
آشنایی با یک خواننده جوان جبهه انقلاب
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با سید مهدی ضامنی
تاثیر دودهه زندگی در آمریکا بر ذهن ظریف
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق کوشکی(2)
سیاستمدار در تراز انقلاب‌ اسلامی نداریم
گفتگوی اختصاصی "خیبرآنلاین" با محمدصادق‌ کوشکی(1)
استراتژی حزب‌الله برای 4 سال پیش رو
گفت‌وگوی خواندنی "خیبرآنلاین" با حسین الله‌کرم
بزرگترین اشتباه سیاسی‌ عمرم رای به خاتمی بود
گفت‌وگوی "خیبرآنلاین" با مهدی کوچک‌زاده (2)
کد خبر: ۵۵۸۰۰
تاریخ انتشار: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۲:۴۹
"خیبرآنلاین" - در غیر ماه رمضان اگر بپرسند که یک ماه چند ساعت است؟ می گوییم: این چه سوالی است، من چه می دانم! بروید از کسی دیگر بپرسید! اما دراین ماه به ثانیه هم محاسبه می کنیم و می گوییم که 720 ساعت فقط فرصت داریم یا بهتر بگوییم 2073600 ثانیه فقط فرصت داریم چون وقت در ماه رمضان از طلا هم با ارزش تر می شود.

بی جهت نگردیم و مقایسه نکنیم و نپرسیم که مسلمانان دیگر کشورها چند ساعت روزه می گیرند و ما چند ساعت روزه می گیریم که رمضان سریع الارتحال است.

ماه رمضان 11 ماه که نیست! بر فرض اگر هم خدا 11 ماه روزه قرار می داد، او از عدالت خارج نمی شد چون اصلاً ما برای عبادت آفریده شده ایم و روزه هم یکی از بهترین عبادات و طاعات است، پس باید خدا را شاکر باشیم که بر ما آسان گرفته و تخفیف داده است و اساساً هدف از روزه در ماه رمضان تعذیب نفس نیست بلکه تربیت و تهذیب نفس است.

در احوالات و زندگانی بعضی از علما و بزرگان دین هست که 6  ماه در انتظار ماه رمضان می ماندند و لحظه شماری می کردند و 6 ماه دیگر سال دلهره این داشتند که اعمالشان در ماه رمضان مورد قبول واقع شده است یا نه!

اگر کسی بپرسد که چرا علما و بزرگان دین در این ماه خوشحال بودند؟ این پاسخ را می شنود که به چند دلیل واضح:

اولین دلیل: آنچه از روایات فهمیده می شود این است که شیاطین به زنجیر کشیده می شوند و درب های بهشت باز و درب جهنم بسته می شوند.

دومین دلیل: ماه نزول و تلاوت و فهم و درک و حفظ و تدبر قرآن است.

سومین دلیل: می دانستند که روزه رکنی از ارکان اسلام است.

چهارمین دلیل: ثواب و امتیازات و فضائل روزه داری را درک و هضم کرده بودند و نشاط در عبادت داشتند در پی رشد روحی بودند.

پنجمین دلیل: فرصتی برای تعدیل مزاج و رسیدن به تندرستی و ضمانت صحت است و شهوات در آن شکسته و عقیم می شود.

ششمین دلیل: می توان علاوه بر عبادات خود را به عادت های خوب هم عادت داد.

و دلیل هفتم اینکه: در خیرات با هم مسابقه داشتند.

آری! مسابقه ای بزرگ با جوایزی بی نهایت بزرگ آغاز شده، موضوع این مسابقه ماه رمضان است و زمان آن بهترین ساعات و ثانیه های سال و مسئول برگزاری آن خود خداست و شرکت کنندگان در آن مخلوقات او هستند که سائلند و فقیرند و بی نهایت در همه حال محتاج او هستند و در هر مکان که باشیم، می توانیم در خیرات و حسنات و عبادات و خلوص نیت و قطع علایق از خلایق و اتصال به خالق و بذل همت ها با هم مسابقه دهیم.

در این مسابقه ماه رمضان مردم چند گروه می شوند: عده ای از ابرار می شوند و دیگرانی از اشرار و بعضی مقبول می شوند و دیگرانی مردود و برخی اهل هوی و دیگرانی اهل هدی و افرادی از موفقان و دیگرانی از مخذولان و گروهی اهل آخرت و دیگرانی اهل دنیا می شوند.

روزه داران در این ماه که شرافت موضوعی و زمانی دارد، وقار و هیبت معنوی پیدا می کنند پس بیایم که به جای تکاسل در معنویات به هیبت فوز معنوی برسیم و در این مسابقه بی اشتهایی و کم اشتهایی معنوی را کنار بگذاریم.

تحافظ در امور معنوی داشته باشیم تا زکی النفس و سلیم الصدر شویم که عمل ها تمام می شود و تنها جوایز و پاداش ها است که باقی می ماند و شاید آخرین ماه رمضان ما باشد.

رمضان ماه فرج است نه فرجه، ماه عبادات است نه عادات و قرار نیست که فقط به فکر خوابیدن و خوردن سحری و افطاری های رنگارنگ و وعده های مقوی باشیم.

قبول داریم که دنبال یک لقمه نان دویدن در ماه رمضان تشنگی می آورد و قبول داریم که برخی هستند که از حلال روزه می گیرند اما با حرام روزه خود را افطار می کنند؛ این را هم قبول داریم که روزه داران زیاد هستند لکن پاداش روزه داران متفاوت است و بعضی روزه حسن می گیرند و بعضی دیگر روزه احسن و بعضی دیگر فقط اسمشان روزه دار است و به هرحال  نفسی که مشتاق روزه داری در ماه رمضان نباشد، هنوز بلوغ نرسیده است.

رمضان اسم الله است؛ ماه رمضان که «راء» آن یعنی رعایت حدود برای رسیدن به رحمت و جلب رافت خدای که عاشق مخلوقات خود است؛ «میم»آن یعنی مجاهده و محاسبه و مراقبه برای رسیدن به مغفرت، «ضاء» آن یعنی ضمانت بهشت؛ «الف» آن یعنی امان داشتن زیر پرچم اسلام و رسول(ص) و ولایت اهل بیت(ع) و «نون» آن یعنی نور خدا برای شناخت راه همیشه هست.

ای ماه رمضان! روزه در تو زکات نفس است؛ روزه در تو فرصتی برای اغتنام و تحصیل عبادت در مدرسه فلسفه خلقت است؛ هم‌سفره شدن با گرسنگان و احیای جهاد در روز با صیام و احیا جهاد در شب با قیام است. مهر پایان زدن بر سلطنت شیاطین کوچک و بزرگ در زمین و زینت و آماده سازی خود برای حمل امانت قرآن است. اگر معذور نیستیم، مامور به اکتساب خیرات هستیم. استغفار نافع و عمل صالح در تو ای ماه رمضان شافع ماست.

بیا تراحم کنیم ای ماه رمضان! آرام آرام قدم بردار! بی تحریم، ما تو را می بخشیم و تو هم ما را ببخش و بیا به هم رحم کنیم و به هم مهربان باشیم؛ ما تو را می بخشیم به خاطر کوتاه بودن روزها و ساعت ها و ثانیه های محدود و معدودات که گناهان در تو مغفور و سعی و تلاش در تو مشکور و بدی ها در تو مهجور می شود و خطاکاران در تو از توابین می شوند و تو هم ما را ببخش به خاطر اینکه آنگونه که باید باشیم، نیستیم.



* حجت الاسلام محمد ادریسی
محقق و نویسنده

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: